Warning: Declaration of tie_mega_menu_walker::start_el(&$output, $item, $depth, $args, $id = 0) should be compatible with Walker_Nav_Menu::start_el(&$output, $item, $depth = 0, $args = Array, $id = 0) in /home3/afgsaane/public_html/wp-content/themes/jarida/functions/theme-functions.php on line 1904
زشت و زیبای فرهنگی ما افغانها - انجمن علمی دانشجویان افغانستان

بیاندیش …

تمام افکار خود را روی کاری که دارید انجام می دهید متمرکز کنید. پرتوهای خورشید تا متمرکز نشوند نمی سوزانند.

— گراهام بل
خانه / اسلاید / زشت و زیبای فرهنگی ما افغانها
زشت و زیبای فرهنگ ما
زشت و زیبای فرهنگ ما

زشت و زیبای فرهنگی ما افغانها

وقتی خبر مبنی بر ارزشمند بودن پاهای کوچک را خواندم واقعا متاثر شدم، و آن اینکه در چین زنانی که پاهای بزرگ دارند نشانه این که در خانواده محترم بزرگ نشده اند… و کسی آنها را در جامعه قبول نمی کند.

با خواندن این واقعه بهتر است که فلاش بک به جامعه خودمان داشته باشیم.آیا در جامعه ما که با تمام وفور نعمت تعالی و اسلامی، زندگی می کنند، سنت های غلطی این چنینی وجود دارد؟ و آیا به شکل این رسم غلط چینی ها ، ما نیز مواردی داریم که برای جوامع دیگر عجیب و چندش آور باشد و سالهای سال دامن گیر جامعه ما شده باشد و ما خودمان به آن واقف نباشیم؟ این را به تامل شما واگذار می کنیم.

ده صفت فرهنگی زیبا:

۱٫قناعت

یکی از صفات خوب مردم ما قناعت به داشته های طبیعی و خدادادی آنهاست، و کمتر دیده شده است که به خاطر رسیدن به تجملات و سطح زندگی بالاتر دست به کارهای ناشایست و خلاف بزنند، و با مناعت طبع و بزرگ منشی به داشته های مشروع زندگی خویش قانع می باشند.

۲٫خانواده دوستی

یکی دیگر از صفات بسیار پسندیده مردم ما محبت به خانواده می باشد، به طوری که برای تامین معاش و آسودگی خانواده و فرزندان خویش حاضر است مشکلات و سختی های کارهای طاقت فرسا را تحمل نمایند. اگر چند بسیار پسندیده تر خواهد بود که اوقات و لحظات تفریحی و بودن باخانواده را بیشتر بها دهند.

۳٫سخت کوشی

سخت کوشی صفت پسندیده دیگری است که بسیاری از مردم ما با توجه به شرایط سخت اقتصادی کشور و سرزمین های هجرت و غربت از عهده زندگی آبرومندانه و همراه با آزادگی خویش برآیند .تحمل مشکلات طاقت فرسای هجرت باعث شده است که هیچ گاه این مردم تن به گدایی و منت کشی از کسان و ناکسان را نداشته باشند.

۴٫علم دوستی

علم دوستی و علاقه به علم و دانش در نهاد پاک مردم ما جای دارد و سابقه تمدنی چندین هزارساله و تقدیم نمودن دانشمندان جهانی یکی از شاخص های این مقوله می باشد. همچنان که با تمام وحشی گری ها و مکتب سوزی های و عمال اجانب و دژخیمان مزدور طالبی، بازهم نیل به تحصیل و تشکیل مکاتب مردمی و دولتی از مشخصه های بارز این صفت می باشد. و با تمام موانع تحصیل فرزندانشان در سرزمین های هجرت تشکیل مدارس خودگردان و آمار بالای محصلین آنان در مدارس آن سامان و … از دیگر نمونه ها در این ساحه می باشد.

۵٫محبت اهل بیت

محبت اهل بیت در نهاد هر فرد مسلمان افغانستان ذخیره شده است، که البته اجرای تعالیم آنان در عمل و کردار و عمل بر طبق فرامین آنان اهتمام بیشتری در این مقوله می طلبد، که خود جای بحث بیشتر دارد.

اما برگزاری مراسم عزاداری در ایام محرم و صفر و تشکیل خود جوش هیئت های عزاداری در این ایام شاخص بارزی برای نشان دادن این صفت مهم و حیاتی در میان مردم ماست، و البته این منحصر به شیعیان و پیروان مذهبی آنان نیست، بلکه اهل سنت کشور نیز در شهرهای مهم و سرتاسر افغانستان و مدارا با شیعیان و شرکت در مراسمات آنان شاهد گویای این صفت در میان آنان است، که این می تواند ذخیره ارزشمند و زمینه بسیار مهمی در اتحاد و اتفاق مردمی و تقویت مشارکت و همدلی و زیست مسالمت آمیز در کشور باشد. و صد البته تهدید منافع اجانب تفرقه افکن و نقوذ وهابیت در این وادی می تواند از موانع مهم در این ساحه باشد، که هوشیاری مردم رنج کشیده ما را می طلبد، و صد البته دژخیمان طالبی نیز با دستور اربابان خارجی شان می توانند این شاخصه را با تهدید و ترور و تفرقه ، تهدید نمایند، که عملیات تروریستی روز عاشورای کابل از نمونه های آن می باشد.

۶٫خوش رفتاری

خوش رفتاری از اعمال انبیا می باشد که همانا پیامبر عظیم الشان اسلام به خلق عظیم و اسوه حسنه در این زمینه مشهور می باشد، و مردم مسلمان ما هم پیرو همان پیامبر رحمت و حسن خلق است، و زندگی مسالمت آمیز و تمدن مدارا و جهان شمول کشور ما از این ویژگی به نحو احسن استفاده کرده است.

خوش زفتاری با خانواده و همسایه و فامیل و مردم محلی و هموطن از خصوصیات بارز این مردم می باشد، که در برهه های مهم تاریخی خود را نشان داده است. اگر چه باتوطئه اجانب و سرسپردگی جلادانی مثل عبدالرحمان ملعون به تفرقه افکنان خارجی و سایر نوچه های تفرقه افکن کنونی اش در برهه های تاریخی کام هم وطنان را تلخ کرده است، و باعث لطمات و ضایعات جبران ناپذیری در روحیه خوش مردم وارد کرده است. حادثه کشتار و غارت مردم فهیم و خوش رفتار هزاره توسط ایادی استعماری و ملعونان داخلی اش هیچ گاه از خاطر تاریخ کهن ما و خاطر هیچ انسان صلح دوست هزاره و پشتون و تاجیک ما پاک نمی شود، که خود تالمات و تاملات خاص خودش را طلب می کند، اما با همه این توطئه ها و جهالت های مزدوران داخلی، هیچ گاه صفت خوش رفتاری مردمی بین انواع قومیت های ما از بین نرفته است، و این را بدانیم که طرح ملاحظات و تاملات تاریخی در این ساحه و بیان حوادث پدید آمده است، و مرور سرگذشت اقوام رنج کشیده و مظلوم واقع شده منافاتی با روحیه خوش رفتاری مردمی ما با همدیگر ندارد، ضمن انکه جبران و برگرداندن حقوق از دست رفته مظلوم واقع شدگان و احقاق حقوق از دست رفته تک تک شهروندان ما و مربوط به ادوار برهه های تاریک تاریخی ما این روحیه را بیشتر تقویت خواهد کرد، و اثبات کننده وامداری به تمدن کهن صلح و همزیستی مسالمت آمیز خواهدبود. که صد البته کشتار و غارت و ظلم و ترور و تجاوزهای ریشه دار خارجی به یکدیگر می تواند برخی عوامل داخلی و خارجی داشته باشد، خود جای بحث مفصلی دارد، و مجال دیگری را می طلبد.

۷٫رعایت حال بزرگسالان

رعایت حال بزرگسالان را با همین شاخص دنبال می کنیم که در فرهنگ زندگی خانوادگی ما، سپردن پدر و مادران کهنسال به آسایشگاه سالمندان یک صفت بسیار مذموم است، و در اکثر مناطق و شهرهای ما اصلا از این قضیه خبری نیست، و پدر بزرگ و مادربزرگ به عنوان برکت خانه با فرزندان صالحشان و معمولا با فرزند کوچکتر زندگی می کنند، و این نمونه بارزی از رعایت حال بزرگسالان کهن سال در میان مردم ما می باشد. حال گذشته از این که در فرهنگ کهن ما که سرچشمه از فرهنگ اسلامی می باشد، صدا زدن بزرگان و بزرگترها ی سنی با نام کوچک آنان بسیار مذموم است و معمولا باعناونی مقدسی مثل ((زوار)) ،((کربلایی)) و …و یا عناوینی فامیلی عمو و عمه و خواهر زاده و ماما و… می باشد، که مردم فهیم و جوانان و نوجوانان با تربیت ما به این قبیل سنت ها ی ارزشمند ملی و اسلامی توجه ویژه  دارند.

۸٫مهمان نوازی

مهمان نوازی و حبیب خدا دانست میهمان ریشه در رسومات ملی و اسلامی ما دارد، که اگر در نامناسبترین شرایط به درب خانه کسی به عنوان میهمان وارد شوی، با روی باز از شما استقبال می کند، و هر آنچه در خانه دارد با روی باز با شما هم سفره می شود، و ضرب المثل ((نان پیاز با قاش واز)) می تواند ناظر به این مقوله باشد که ضمن داشتن خوش رفتاری و مهمان نوازی بودن مردم ما، مضایقه حداقل داشته ها درون منزل در مرام مردم ما نیست.

۹٫طلب رزق حلال

یکی ازصفات پسندیده مردم ما طالب رزق حلال بودن آنان است، که با تلاش و سخت کوشی کمتر به کارهای خلاف و کسب مال نامشروع می پردازند و رزق حلال اندک را به مال نامشروع ترجیح می دهند، اگر چه رشوه و رشوه خواری به عنوان یک صفت بسیار ناپسند از عوامل تهدید کننده این صفت می باشد، که این صفت مذموم نیز علل پیدایش و زمینه های تکوین خاص خودش را دارد، که با روح راستی و رزق حلالی مردم ما منافات دارد، و خود زمینه بحث مفصلی می باشد، اما اکثر مردم ما با اسلام و ایمان قوی خویش به دنبال تحقق این ویژگی مثبت می باشند، و اضطرار و ضرورت های ناشی از خوردن مال میته و… به عنوان استتثنائاتی هستند که انشاءالله با تمهیدات مردمی و دولتی رفع خواهد شد. اما اصل موضوع و به دنبال رزق و روزی حلال بودن آن باعث شده است که آنها همواره روحیه قناعت و سخت کوشی در نهادشان تقویت گردند، و این ویژگی ها لازم و ملزوم یکدیگر می باشد.

۱۰٫فرزند پروری

سرزمین گهربار و ثروتمند ما با داشتن معادن زیر زمینی و منابع روزمینی مهد کهن تمدنهای جهانی بشری بوده است، و قابلیت داشتن جمعیت قابل توجه با توجه به وسعت سرزمینی را دارا می باشد، اگر چه با توجه به امکانات ناکافی زندگی و توسعه نیافتگی کشور اجرایی نمودن آن در ظاهر مشکل می نماید و می بایست با برنامه های سازماندهی شده به ازدیاد جمعیت کارا و فعال اقدام صورت گیرد، اما اصل مثبت بودن داشتن جمعیت برای کشور و تقویت روحیه فرزند پروری و ازدیاد نسل از نظر اسلامی و نعمت بودن داشتن فرزند و منع جلوگیری از تولد نسل و جواز عرفی بودن ازدواج های مجدد و دو همسری و چند همسری همه باعث شده است که کشور ما با نرخ رشد جمعیتی مناسبی همراه باشد، و البته موانع کمبود و سایل بهداشتی و حمایت از مادران و کودکان و نوزادان در این زمینه رخ نمایی می کند.

اما با داشتن برنامه های توسعه ای همه جانبه می توان در زمینه فرزند پروری و به ثمر رساندن نیروی بومی و کارامد و تحصیل کرده وطنی، پیشرفت و تعالی را نصیب مردم خویش نماییم.

اگر چه ممکن است انتقاداتی بر این برنامه صورت گیرد، که زیر ساخت های اقتصادی کشور و امکانات موجود کشور توانایی جمعیت بیشتر ندارد، اما اصل وجود این روحیه در کشور می تواند یک سرمایه معنوی تلقی گردد، این در مقایسه باکشورهایی که رشد جمعیت پایین و حتی رشد منفی جمعیت رادارد، خود یک امتیاز است، که با سیاست های تشویقی و … نیز به این بچه دار شدن خانواده ها کمک نمی کند. در حالی که خیلی از تعالیم اسلامی که امروز مطلوب برخی کشورهاست درکشور ما با سابقه اسلامی و ملی الحمدلله وجود دارد.

دو صفت فرهنگی زشت

و ظیفه یک محقق و مصلح اجتماعی آن است که درکنار بیان واقعیت های مثبت به واقعیات ها و صفات سلبی و مذموم نیز اشاره داشته باشد، که مناسب می دانیم درمیان رسومات غلطی که بر خلاف تعالیم اسلامی در میان برخی از مردم ما جریان دارد، به طور مختصر به دو مورد از بدترین آن اشاره می کنیم.

۱٫رسم و رسومات غلط ازدواج

یکی از رسومات غلط فرهنگی که متاسفانه بعضی از خانواده ها از آن کوتاه نمی آیند، رسومات غلط دریافت شیر بها و یا ((گله)) از خانواده داماد است، که مبالغی چندین میلیونی را شامل می شود که آخرین نرخ آن یا به تعبیر عامیانه نرخ آدم فروشی یا دختر فروشی به نه میلیون رسیده است، که قیمت یک ماشین سواری پراید در جمهوری اسلامی است.(البته بر اساس آمار اوایل سال ۹۱)

و چه تشبیه زننده تر از این که قیمت انسان با قیمت یک ماشین سواری برابر باشد، مگر اینکه هدف زندگی را گم کرده باشند و از هر دو استفاده ابزار گونه داشته باشند.

در حالی که این گونه رفتار و دریافت این مبالغ از نظر دینی و مذهبی و به فتوای مراجع محترم تقلید حرام می باشد، و دین مبین اسلام هدف ازدواج را رسیدن به آرامش معنوی و فراهم شدن زمینه بندگی و تربیت نسل صالح و … می داند، و مطلقا استفاده ابزاری از زن و شریک زندگی را مجاز نمی شمارد، و ملاک برتری زن و مرد تقوی الهی می باشد.

۲٫رسومات غلط ترحیم و عزاداری

یکی از رسومات که برخی اوقات و در برخی مناطق به چشم می خورد، به زحمت انداختن مادی و تحمیل مصارف پذیرایی های آن چنانی بر خانواده میت و تازه درگذشته است، که عوض این که تسلیت دهندگان بار سنگین عزای عزیز از دست رفته خانواده عزادار را سبک کنند، خود با تحمیل کردن خرج مصارف پذیرایی های غذایی، مصرفی دیگری را بر دوش آنان بار می کنند. البته این امر بلافاصله صورت نمی گیرد، و تحت عناوین سوم یا هفتم میت و شاید هم چهلمین روز درگذشت میت صورت می گیرد، و چون به عنوان یک رسم لازم الاجرا در این مناطق درآمده است، چه بسا خانواده متوفی مخارج تهیه و برگزاری آن را نداشته باشد، و با قرض و … اقدام به این کار کند، در حالی که در تعالیم اسلامی سفارش شده است که تا سه روز برای خانواده میت غذا ببرید، و نگذارید که آنان تنور خانه را برای طبخ و تهیه غذا روشن کنند، تا با این کار فرصت عزاداری و تحمل صبر عزیز از دست رفته برایشان آسان شود، و بعد از آن نیز زحمت خرج بسیار و دعوت های آن چنانی را بر خانواده میت هموار نکنند.

منبع: فصلنامه فرهنگی-اجتماعی پیام یاسین

درباره مجتبی رضوانی

۴ دیدگاه

  1. با سلام مطلب خوبی بود
    راستش به نظر من تو غرب هم چنین مشکلی بوده و هست ! باید دید که چطور اون ها با این موضوع برخورد کرده اند.
    انسان هر چه از چیزی محدود بشه بدون اون که به فرد شناخت کافی از اون داده نشه بیشتر به سمتش جذب میشه.
    همه در چنین مواردی میگن باید ریشه یابی بشه و زیر ساخت ها درست بشه ولی خوب این یعنی چی!! ریشه چیه؟! فقط تهاجم غرب !!!
    به نظرم ما باید از همان دوران کودکی و نوجوانی افراد رو با آموزش های درست آگاه کنیم و نزاریم که اطلاعت غلط و فرهنگ هرزه گرایی از طریق سایر منابع بدست این افراد برسه!

  2. مسلما در هر ملت و قومیتی فرهنگ درست و نادرست وجود داره .. اما اگه شما به این فرهنگ نادرست اولی اشاره نمیکردید واقعا متعجب میشدم !!
    در هر حال تشکر از مطلبتون :)

  3. خواهش میکنم
    من فقط صورت مسئله را نوشتم ولی چه خوب میشد که خانواده ها به اصلاح این فرهنگ نادرست می پرداختند که باعث افزایش سن ازدواج در بین فرهنگ ما افغانها شده و روز به روز در حال رشد است.

  4. از همه خوانندگان مقاله خواهش می کنم فرهنگ های زیبا و فرهنگ های نادرستی که در جامعه افغانستان در زمینه های مختلف می بینند و آگاهی دارند در قسمت نظرات درج کنند تا به این مقاله اضافه شود. با تشکر

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme
رفتن به بالا

Warning: Parameter 1 to W3_Plugin_TotalCache::ob_callback() expected to be a reference, value given in /home3/afgsaane/public_html/wp-includes/functions.php on line 3510