Warning: Declaration of tie_mega_menu_walker::start_el(&$output, $item, $depth, $args, $id = 0) should be compatible with Walker_Nav_Menu::start_el(&$output, $item, $depth = 0, $args = Array, $id = 0) in /home3/afgsaane/public_html/wp-content/themes/jarida/functions/theme-functions.php on line 1904
شرح زندگینامه و آثار گابریئل گارسیا مارکز و دانلود رمان مشهور صد سال تنهایی به چند زبان - صفحه 2 از 4 - انجمن علمی دانشجویان افغانستان

بیاندیش …

تمام افکار خود را روی کاری که دارید انجام می دهید متمرکز کنید. پرتوهای خورشید تا متمرکز نشوند نمی سوزانند.

— گراهام بل
خانه / علوم انسانی / ادبیات / شرح زندگینامه و آثار گابریئل گارسیا مارکز و دانلود رمان مشهور صد سال تنهایی به چند زبان
گابریئل گارسیا مارکز
گابریئل گارسیا مارکز

شرح زندگینامه و آثار گابریئل گارسیا مارکز و دانلود رمان مشهور صد سال تنهایی به چند زبان

خانواده‌

بدون شک مهمترین خویشاوند گارسیا مارکز ، پدربزرگ و مادربزرگ مادری او ست . پدربزرگش سرهنگ نیکولاس ریکاردو مارکز مِجیا ، کهنه سرباز میانه‌رو جنگهای هزار روزه کلمبیا بود . در «آراکاتاکا »، سرزمینِ موز کارایبیها و در روستایی که به وسیله خودش به پا شده بود ، زندگی می‌کرد .

سرهنگ در شهر ، چیزی در حد و قواره‌های یک قهرمان بود . ‌از جمله نکاتی که در مورد او همه جا گفته می شد این بود که او در واقعه‌ معروف به «کشتار موز» از سکوت خودداری کرد ، و در سال ۱۹۲۹ شکایتی را از آن کشتار وحشتناک به کنگره تحویل داد .
سرهنگ علاوه بر اینکه مردی بسیار پیچیده و جذاب بود ، داستانگوی بسیار قهاری نیز بود و قصه‌هایش از زندگی پرغوغایش خبر می‌داد ‏ – وقتی جوانتر بود مردی را در دوئل کشته بود و همه جا گفته می‌شد که او پدر چیزی بیشتر از شانزده بچه است !
سرهنگ از کارهای زمان جنگش به عنوان« تجربیات تقریبا شیرین » یاد می‌کرد – چیزی مثل ماجراجویی جوانانه با تفنگها . سرهنگ سالخورده ، گابریل کوچک را از روی دایراه ا‌لمعارف تعلیم می‌داد، سالی یکبار او را به سیرک می‌برد ، و نخستین کسی بود که به نوه بزرگش« یخ» را معرفی کرد، – معجزه‌ای که در انبار شرکت UFC یافته شده بود! ـ همیشه به نوه بزرگش می‌گفت که چیزی بزرگتر از بار کشتن یک انسان بر دوش سنگینی ندارد ، درسی که بعدها گارسیا آن را در دهان شخصیتهایش گذاشت .
مادربزرگش ترانکیویلینا ایگیواران کوتس بود ، و بر روی گارسیا مارکز خردسال ، از شوهرش کم تاثیرتر نبود . ذهن این زن به شکل غریبی از باورهای محلی و خرافات انباشته شده بود . خواهران بیشمارش هم مثل خودش بودند ، و خانه را با قصه‌های ارواح و بدشگونیها، ‌پیشگویها و فالهای بد لبریز کرده بودند ، یعنی همه آن چیزهایی که شوهرش آنها را با سرسختی توسط نادیده می‌انگاشت ، سرهنگ یکبار به گابریل جوان گفته بود :« به این چیزها گوش نکن ! اینها باورهای زنانه است » با این وجود گابریل هنوز گوش می‌داد . تنها کار بی‌همتا برای مادربزرگش گفتن همین قصه‌‌ها بود . مهم نبود که حرفهایش چقدر به دور از واقعیت و غیر محتمل بود ، چرا که همیشه آنها را به مانند حقایقی انکارناپذیر تعریف می‌کرد . هر چند که سبک آنها همیشه یک شکل بود ، خشک و تخت . قصه‌هایی که سالها بعد ، نوه‌اش آنها را برای رمانهای بزرگش اقتباس کرد .
والدین گارسیا مارکز، کم و بیش در سالهای ابتدای زندگی‌اش غریبه‌ایی بیش نبودند ، مادرش ، لوسیا سانتیاگا مارکز ایگورانا یکی از دو فرزندی بود که از سرهنگ و همسرش به دنیا آمده بود . دختری سرزنده ، که از بد حادثه عاشق مردی به نام گابریل الیگو گارسیا شد .
« متاسفانه» برای آنکه، گارسیا مورد طعن و تشر والدینِ لوسیا بود . برای یک چیز، او در دوران خفت آور تبدیل شدن شهر به مکانی بی‌در و پیکر و پر هرج و مرج به خاطر تجارت موز ، به خوبی یک «مرده خور» محافظه کار بود . و سرهنگ همیشه او را به برگهای مرده‌ای که پس از طوفان همه جا بی استفاده پراکنده می‌شوند و باید حتما جمع و دور ریخته شوند تشبیه می‌کرد. گارسیا همچنین به زنباره بودن شهره بود و دست کم چهار بچه نامشروع هم داشت . در واقع گارسیا مردی نبود که سرهنگ او را برای قلب رویایی دخترش ، بزرگ بداندش .
و با همه اینها ، او هنوز با نوای عاشقانه آرشه‌های ویلن ، شعرهای عاشقانه و نامه های پیاپی و حتا پیغامهای تلگراف از او خواستگاری می‌کرد . خانواده سرهنگ همه کار را برای خلاص شدن از گارسیا انجام دادند اما او دوباره بازمی‌گشت ، تقریبا بدیهی شده بود که دیگر دخترشان به مرد تسلیم شده است . سرانجام آنها به آن سمج رمانتیک تسلیم شدند ، و سرهنگ دست دخترش را در دست آن دانشجوی پزشکی گذاشت و برای راحتی ارتباطشان ، تازه عروس وداماد را در خانه‌ای مجاور شهر سرهنگ در ریوهاچا ساکن کرد ( داستان معاشقه حزن آور آنها بعدها «در عشق سالهای وبا» از نو پی ریزی و دوباره سازی شد)
ابتدای زندگی

گابریل جوسی گارسیا مارکز در ۶ مارس ۱۹۲۸ در «آراکاتاکا» متولد شد هر چند که پدرش همیشه ادعا می‌کرد که در حقیقت او در ۱۹۲۷ به دنیا آمده است . از آنجا که والدینش هنوز کم بضاعت و در پی تامین معاش بودند ، پدربزرگش طبق سنت معمول آن زمان ، مسئولیت بالاندن او را پذیرفت . بدبختانه ۱۹۲۸ آخرین سال توسعه و رونق عظیم موز در «آراکاتاکا» بود .

اعتصاب و برخوردها در شهر بالا گرفت و افزون بر صد اعتصابگر در یک شب در «آرکاتاکا » تیرباران شدند و در گوری دسته جمعی انداخته شدند .
نیه‌اش گابیتو بود ؛ به معنای «گابریل کوچک» ؛ خجالتی و ساکت رشد یافت ، شیفته صحبتهای پدربزرگ و قصه‌های خرافاتی مادربزرگش شده بود. گذشته از سرهنگ و خودش ، زنان دیگری هم حضور داشتند ، و گارسیا مارکز بعدها اظهار کرد که باورها و حرفهای آنها او را از اینکه تنها بر صندلی خانه‌شان بنشیند می‌ترساند ، نیمی بیشتر از ارواح و اشباح .
و در این حال بود که بذر آینده شغلی‌‌اش در این خانه کاشته می‌شد ـ‌حکایت جنگهای داخلی و واقعه «کشتار موز» ، معاشقه‌های والدینش ، اعتقاد و باورهای سختسرانه خرافی مادر خانواده ،رفت و آمدهای عمه‌ها ،عمه‌های کهنسال. و دختران نامشروع پدربزرگ… بعد گارسیا مارکز نوشت :« احساس می‌کنم که همه نوشته‌هایم ، درباره تجربیات من از اجدادم است »
پدربزرگش وقتی که او هشت ساله بود درگذشت . نابینایی مادربزرگش هم روز به روز بیشتر می‌شد و از همین رو به «سوکری» رفت تا با والدین خودش زندگی کند. جایی که پدرش به عنوان یک داروساز کار می‌کرد .
طولی نکشید که پس از ورودش به سوکری، تصمیم بر آن شد که تحصیلات رسمی‌اش را آغاز کند .او به پانسیون شبانه روزی در «بارانونکیولا»، شهر بندری در دهانه رودخانه« ماگدالنا»فرستاده شد . در آنجا او به عنوان پسری خجالتی که شعرهای فکاهی می‌گوید و کاریکاتور هم می‌کشد شهره شد .اگر چه تنومند و ورزشکار نبود ، اما بسیار جدی بود . همین باعث شد همکلاسیهایش او را «پیرمرد» صدا کنند .
در ۱۹۴۰سال ، وقتی دوازده سال بود ، موفق شد بورس تحصیلی‌ِ مدرسه‌ای که برای دانش آموزان با استعداد در نظر گرفته می شد را به دست آورد. مدرسه ـ‌«لیکئو ناکیونال» –به وسیله یسوعیون اداره می شد و در شهری در ۳۰ مایلی جنوب «بوگوتا» ، در شهر « زیپاکیورا » بود . سفرش یک هفته‌ بیشتر طول نکشید و بازگشت: «بوگوتا» را دوست نداشت . نخستین حضورش در پایتخت کلمبیا ، او را دلتنگ کننده و غمگین ساخت . اما تجربیاتش به تثبیت شخصیتش کمک کرد .
و در مدرسه بود که خودی را که به مطالعه تحریک می‌شود و با آن به هیجان درمی‌آید را شناخت . غروبها اغلب در خوابگاه برا ی دوستانش کتابها را با صدای بلند می‌خواند . سرگرمی‌اصلی‌اش همین شده بود . هر چند که او هنوز در تلاش بای نوشتن چیزی با معنی برای نوشتن بودو تلاش می‌کرد چیز با معنی بنویسد . عشق بزرگش به خواندن و کشیدن کاریکاتور به او کمک ‌کرد تا در مدرسه شهرتی را به عنوان یک نویسنده به دست آورد . شاید لذت از این شهرت بود که ستاره هدایت کشتی‌اش شد. تصوری که نیازمندش بود برای حرکت آینده‌اش . پس از فارغ التحصیل شدنش در سال ۱۹۴۶ ، نویسنده ۱۸ ساله ، آرزوهای والدینش را برآورده کرد و در بوگوتا در مدرسه حقوق «یونیورساد ناسیونال » نام نویسی کرد و بعدها هم در رشته روزنامه نگاری .
در این دوران بود که گارسیا مارکز به همسر آینده‌اش برخورد کرد . و پیش از آنکه دانشگاه را ترک کند ، وقتی که تعطیلات کوتاه مدتی را با والدینش می‌گذراند دختر ۱۳ ساله‌ای به نام مرسدس بارچا پاردو را به آنها معرفی کرد . مرسدس همانند یک مصری نجیب خموش بود و سبزه ، او « جذابترین کسی » بود که گابریل تا به حال دیده بود .
در طول آن تعطیلات بود که گابریل به مرسدس پیشنهاد ازدواج داد . دخترک موافق بود ، اما نخستین آرزویش تمام کردن تحصیلاتش بود . به همین دلیل مرسدس نامزدی را پیشنهاد کرد ، قول داد تا چهارده سال دیگر که بتوانند ازدواج کنند ، با او بماند .

درباره امیر حمزه

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست، هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود، صحنه پیوسته بجاست، خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد... دانشجوی مهندسی نرم افزار، به جز کامپیوتر علاقمند به ادبیات هستم. در حال حاضر روی زبان های برنامه نویسی تحت وب کار می کنم.

۲ دیدگاه

  1. محمد صالح قربانی

    با سلام
    کلیه ی فایل ها پسوورد میخوان.
    پسووردشم زدم میگه اشتباهه
    پسووردشwww.bbooks.ir
    لطفا پسوورد درستش رو اعلام کنید

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme
رفتن به بالا

Warning: Parameter 1 to W3_Plugin_TotalCache::ob_callback() expected to be a reference, value given in /home3/afgsaane/public_html/wp-includes/functions.php on line 3510